هیأت عاشقان مهدی (عج)
سال تاسیس 1377
این هیات متشکل از جوانان عاشق ، مخلص و محب اهل بیت علیهم السلام است ، هر سال دوازده شب اول محرم مراسمی بسیار پرشور و منظم برگزار می نمایند ، البته بعد از دهه مراسم هفته گرد ، در محل خودِ هیات واقع در خیابان جوادیه ، حسینیه کربلایی علی اصغر برگزار می شود .
سالهای گذشته محل برپایی مراسم در عصمتیه شاهرود بود و امسال به دلیل تعداد بالای عزاداران شرکت کننده ، مراسم به مکتب حضرت رقیه (سلام الله علیها) مسجد قرآن منتقل شد .
مراسم شامل :
قرائت زیارت عاشورا، سخنرانی ، مداحی و سینه زنی بود .
انتظامات یا به عبارتی تیم اجرایی یا خادمان هیات با اخلاقی بسیار عالی و رویی گشاده پدیرای مهمانان اباعبدالله بودند .
برادران در کوچه و مسیر منتهی به حسینیه و مسجد و خواهران درب ورودی و داخل حسینیه .
کار خیر با درهای نوشابه پلاستیکی !!
آماده سازی و تقسیم غذا به تعداد سیصد عدد بین نیازمندان در روز ۱۲ محرم 95 سالروز شهادت مولایمان امام زین العابدین علیه السلام توسط دانشجویان حسینی علوم پزشکی شاهرود
جالب است بدانید هزینه این غذاها به کمک فروش دربهای پلاستیکی نوشابه به بازیافت تهیه شده است
مراسم دهه دوم ماه محرم
از امشب 23 ام مهرماه به مدت ده شب ، حرم شهدای گمنام شاهرود پذیرای عزاداران آقا اباعبدالله علیه السلام خواهد بود .
تصاویری از آماده سازی حرم برای محرم :
نوای وبلاگ
نوایی که در وبلاگ پخش می شد مربوط به برنامه هر شب هیات عاشقان مهدی (عج) شاهرود می باشد (صدا حاج حسین یزدانی)، تجدید پیمان با امام زمان (عج) ، در طول مدت دوازده شب برپایی مراسم قبل از شروع مراسم سینه زنی ، همزمان صوت و تصویر در مکتب رقیه که محل اسکان خواهران بود پخش و همخوانی می شد ، این نوا از سمعی بصری هیات شب دوازدهم دریافت شد .
لبیک یا مهدی چندین بار تکرار می شد
در راه شام بلا ....
در راه شام
حواسش به همه بود
مخصوصاً نسیم های آشنایی که بوی تو را برایش می آوردند !!!
مرحوم حاج شیخ ملاسلطان علی تبریزی - ازجمله عابدان و زاهدان - در عالم رؤیا خدمت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رسید و عرض کرد:
آیا اینکه فرمودید: “فلاندبنک صباحا و مساء و لابکین لک بدل الدموع دما” صحیح است؟
امام زمان ارواحنافداه فرمود: آری، صحیح است.
عرض کردم: آن کدام مصیبت است که به جای اشک، خون گریه می کردید؟ آیا مصیبت حضرت علی اکبر(علیه السلام) است؟
حضرت فرمود: اگر علی اکبر هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- آیا مصیبت حضرت عباس(علیه السلام) است؟
- اگر عباس هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- آیا مصیبت حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) است؟
- اگر سیدالشهدا(علیه السلام) هم بود، در این مصیبت خون می گریست.
- پس کدام مصیبت است؟
- فرمودند: مصیبت اسیری زینب (سلام الله علیها).
آجرک الله یا صاحب الزمان
موکب ریحانة الحسین شاهرود
حضور خادمان خوزستانی در موکب ریحانة الحسین علیه السلام در شاهرود
موکبی به سبک عربی ، در طول دوازده شب اول محرم پذیرای عاشقان اباعبدالله در ورودی یکی از خیابان های پر رفت و آمد شاهرود بودند ، پذیرایی این بزرگواران چای با استکان و نعلبکی همراه با قاشق چای خوری برای هم زدن شکر داخل چای ، بود .
پوشش این برادران بزرگوار ، دشداشه مشکی و چفیه مشکی عربی بود .
سماوری که به بزم حسین می جوشد
بخار رحمت آن جرم خلق می پوشد
حدیث زمزم و تسنیم و سلسبیل مگوی
بگو حکایت مستی که چای می نوشد
اسپندی که آتش آن روشن بود و گاها نذورات دیگری شامل شیر ، شعله زرد و فرنی و … توزیع می شد .
آتش عشق دوستداران امام حسین علیه السلام همیشه فروزان ، انشالله
نخل گردانی در شاهرود
آیین باشکوه ۱۸۰ ساله مردم شاهرود در روز یازدهم
روز یازدهم محرم، مردم شاهرود از اطراف و اکناف در مرکز شهر گرد هم می آیند تا آئین ۱۸۰ ساله “نخل گردانی” را با رسوم خاص خود اجرا کنند و به عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بپردازند.
عصر روز یازدهم مردم شاهرود و روستاهای حومه در کوچه و خیابان های مرکز شهر تجمع کرده و به عزاداری می پردازند، دسته ها و هیئت های مذهبی با حمل توغ هایی که روز پنجم در تکایا و مساجد مستقر کرده بودند همراه با کلیه تجهیزات به خیابان می آورند تا پیشاپیش نخل بزرگ شاهرود حرکت داده شوند.
نخل با صدای سنج حرکت داده می شود، هیئت باغزندان نیز با شور حال خاصی به صورت دسته حرکت کرده و ابتدا وارد تکیه بازار “تکیه زنجیری” شده و مشغول عزاداری می شوند و پس از آن برای کمک در برداشتن نخل به سمت مسجد موسی بن جعفر “مسجد پای نخل” حرکت می کنند.
زمان موعود که فرا رسید گروهی از شاهرودی ها و گروهی از باغزندانی ها در زیر نخل و امتداد ستون های چوبی و افقی نخل قرار می گیرند. پس از دستور و راهنمایی مسئولان و نواختن سنج آرام آرام نخل را با غریو “علی علی علی، یا علی، یا … علی” از جایگاهش حرکت داده و بر دوش می کشند.
شیون و فریاد “یا حسین یاحسین” به آسمان بلند می شود، شیپورچیان و سنج زنان آهنگی حماسی و با هیجان می نوازند به طوری که میدان نبرد و روز واقعه سال ۶۱ هجری قمری را در اذهان تداعی کرده و سیل جمعیت را منقلب می سازد.
نعل اسب ، نشان خوش شانسی ، از کجا ؟!!
استادرائفی پور:
سوال
مگه امام حسین (ع) در گودال به شهادت نرسیدن،پس باید محل دفن حضرت هم همون گودال باشه.اونایی که رفتن کربلا میدونن بین محل گودال و ضریح مطهرفاصله هست.چرا؟
تو کربلا یه عده اومدن گفتند نه، براین پیکر باید اسب تاخته شه.
این “باید"رو کی تعیین کرده بود؟(نقش یهود در حادثه کربلا)
تو گودال نمیشد اسب تاخت.پیکر مطهر رو از گودال بیرون کشیدند بردند یه محل صاف و هموار و ده اسب که بهشون نعل زده بودندبراین پیکر تاختند…
واین چهل نعل اسب به عنوان تبرک از پای اسبهاجدا میشه.
بعدها که در دوره قاعونی بغدادمیشه مرکز یهودیان، نواده های همین اشقیا این نعل اسبها رو با افتخار درخونه هاشون میزدند که ما از هموناییم
اینا بعدها کوچ کردند به شبه جزیره ایبری در اسپانیا و همین سنت رو هم باخودشون بردندو نعل اسب رو کردند نمادخوش شانسی…
حالا یه عده از مردم خودمونم نا اگاهانه نعل اسب رو به عنوان نماد خوش شانسی استفاده می کنن!!!
آیت الله جوادی آملی:
تبرک جستن به نعل اسب از موهومات بعد از حادثه کربلاست.به این جهت که این اسبها نعوذ بالله بر آدمهای خارج از دین تاختند پس با ارزش میباشند.چنانچه برخی فرق اسلامی دهه اول ماه محرم را جشن میگیرند و متاسفانه فرهنگ ناشایست نعل اسب به میان مردم ما هم رواج یافته.
درد و دل شب آخر دهه اول ماه محرم
روضه خوان می گفت، امشب در سیاهی پشت خیمه ،خارها را جمع می کردی تا مبادا غروب فردا، وقتی بچه ها از دست دشمن فرار می کنند، پایشان زخمی شود…
و من، باخودم فکر می کردم در دنیای سیاه دور و برم چقدر خار هست که وقتی از ترس حمله های ناغافل شیطان می خواهم فرار کنم، پای دلم را زخمی می کند…
من راه فرار را بلد نیستم یا چاره ای جز این راه نیست..
نمی دانم…
اما کاش امشب خارهای مسیر مرا نیز به نگاهی رفع می کردی..
راه فرارم را هموار کن..
راه فرار را نشانم بده…
پای دلم سخت مجروح است..
خودکرده را تدبیری جز تو نیست…
مرا در این برهوت دنیا، رها مکن یا حسین علیه السلام….
فال و حال امشب
در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا
سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
زنهار زین بیابان وین راه بی نهایت
تابلوی شام غریبان استاد محمود فرشچیان